यजुर्वेद (अध्याय 36)
तच्चक्षु॑र्दे॒वहि॑तं पु॒रस्ता॑च्छु॒क्रमुच्च॑रत्। पश्ये॑म श॒रदः॑ श॒तं जीवे॑म श॒रदः॑ श॒तꣳ शृणु॑याम श॒रदः॑ श॒तं प्र ब्र॑वाम श॒रदः॑ श॒तमदी॑नाः स्याम श॒रदः॑ श॒तं भूय॑श्च श॒रदः॑ श॒तात् ॥ (२४)
सूर्य जगत् के नेत्र हैं. वे हितकारक हैं. वे जगत् में सर्वत्र विचरते हैं. वे हमारे सामने प्रकट होते हैं. हम सौ शरदों तक उन की कृपा से देखें. हम सौ शरदों तक उन की कृपा से सुनें. हम सौ शरदों तक उन की कृपा से बोलें. हम सौ शरदों तक उन की कृपा से अदीन (दीनता रहित) हों. हम सौ से भी अधिक समय तक सुखी हों. (२४)
The sun is the eyes of the world. They are beneficial. They roam everywhere in the world. They appear to us. We see with his grace until a hundred autumns. Let us listen to them with grace for a hundred autumns. Let us speak with his grace for a hundred autumns. Let us be adin (without humility) by his grace for a hundred autumns. May we be happy for more than a hundred years. (24)